My Long journey, my memory!

 

มาต่อจากเมื่อวาน ...ทุกคนตื่นกันแต่เช้าราวเกือบ 7 โมง ตระเตรียมทุกสิ่งอย่างเสร็จ ก็เตรียมเดินทางต่อไปยังบ้านเพื่อนของแม่ ที่อยู่ใกล้ๆ กับที่พัก เค้าก็ใจดีมาก หุงหาอาหาร ทำข้าวต้มยอดฟักแม้วให้ อร่อยเหาะไปเลย ช่วงเช้าจะมีหมอกลงเยอะมาก ขนาดเกือบ 10 โมงแล้วหมอกก็ยังเห็นอยู่ อากาศก็ดีตลอดวัน เห็นคนแถวนี้หน้าใสไม่มีสิวซักคน เด็กๆก็ทั้งมอมแมมวิ่งเล่นกันตามประสาเค้า คนที่นี่ส่วนใหญ่ทำนาทำสวน เค้าปลูกไว้กินบ้าง แจกบ้าง ขายบ้าง ดังนั้นแทบจะไม่ได้ใช้เงินเลยวันๆนึง ข้าวเค้าก็ปลูก ผักก็มี อยู่กันแบบพอเพียง ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เห็นแล้วก็น่าอยู่กว่าทางบ้านเราเยอะ เดี๋ยวนี้อยู่ในเมืองยุ่งวุ่นวาย สารพัดปัญหา รถก็ติด บลา บลา บลา

 

 

 

น้องหมาตัวนี้มองหน้าอย่างสงสัยมาเรากำลังทำอะไร เป็นหมาที่น่ารักมาก ตานี่สีน้ำข้าวเลย

 

กินข้าวกันเสร็จก็เลยเดินทางต่อ ไปแวะร้านขายข้างทางชาวม้งเช่นเคย ของที่ขายก็จะมีคล้ายๆกันแทบทุกร้าน เลยช่วยอุดหนุนทุกร้าน อย่างละนิดอย่างละหน่อย การันตีว่าผักที่นี่เค้าปลูกและถอนมาขายกันแบบยังสดๆอยู่เลย ราคาก็ถูกมาก เบบี้แครอทถุงละ 10 บาท ทั้งสดกรอบและหวาน เสร็จเรา! งานฝีมือก็มี ดอกกระดาษก็มีวางขาย ดอกสีส๊วยสวย แต่ที่บ้านมีเยอะแล้ว เลยไม่ได้ซื้อมาเก็บไว้ให้รกบ้านเพิ่มอีก เอะเฮะเฮะ

 

 

 

น้องๆหนูๆชาวเขาก็มานั่งเล่นตรงนี้ สังเกตุอยู่นานเห็นนั่งเล่นอยู่กับเจ้าฟักทอง น่ารักเชียว

 

อ้อลืมบอกไปว่าฝั่งตรงข้ามก็จะเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาตร์สมัยก่อนที่นักศึกษาหนีขึ้นมาอยู่ที่นี่ด้วย ช่างเป็นการสู้รบที่อ่านแล้วก็หดหู่ ไม่อยากเล่า ต้องลองไปดูเองนะ ข้างล่างนี่จะเป็นสถานที่จริงที่เค้าสร้างไว้อยู่เพื่อกบดาน บรรยากาศช่างวังเวงอะไรเยี่ยงนี้ -_-;

 

 

เดินได้ซักพักก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ เลยรีบเดินออกไป เที่ยวที่อื่นต่อดีกว่า ต่อจากนี้ก็ไปแวะที่ลานหินปุ่มกับผาชูธง ซึ่งสองที่นี้จะอยู่ในเส้นทางเดินเดียวกัน ไม่เกิน 2 กม เหมือนจะใกล้ แต่เดินเหนื่อยเหมือนกัน เดินเข้าไปส่วนใหญ่ก็จะเป็นเนินหิน ทางก็ปูดๆ ไม่สม่ำเสมอ ต้องเดินอย่างระมัดระวัง สองข้างทางก็เต็มไปด้วยต้นไม้ ดอกไม้ป่าสารพัน มีทั้งน้ำไหลผ่านเนินหินด้วย มีมูลสัตว์ซึ่งไม่แน่ใจว่าเป็นอะไร น่าจะกวาง ช้าง ...โดยรวมแล้วก็สดชื่นมากๆ มีทั้งหมอกพัดเข้ามาเป็นระยๆ จะว่าไกลก็ไกลกว่าจะเดินไปถึงผาชูธง ลานหินปุ่ม แต่ถ้าอากาศดีแบบนี้ตลอดวัน ไกลแค่ไหนก็คงไม่เหนื่อย

 

 

 

ระหว่างทางที่เดินไป ก็จะเป็นขอบเหว ซึ่งมองลงไปแล้วขาสั่นได้ใจจริงๆ กว่าจะได้รูปนี้มา ต้องขอสรภาพว่านอนหมอบถ่ายอยู่ริมผา ไม่กล้ายืน ใจมันหวิวๆ

 

 นี่ไงลานหินปุ่ม กว่าจะมาถึงตรงนี้ หอบแห่กๆ แล้วขากลับต้องเดินไปอีก 1 กมกว่าจะถึงที่จอดรถ -_-; เอ่อ...ขอนั่งนิ่งๆซักพักเถอะ นั่งไปได้ซักพัก น้องมันก็บอกว่าอย่านั่งนานนะ ดูเหมือนลานที่ยื่นออกไปนี่ หินมันไม่ได้ต่อกัน มันเหมือนเป็นแผ่นหินแยกออกไปจากพื้นด้านล่าง แล้วมันก็เป็นลานที่ลาดเทลงไป นั่งไปก็เสียวไป ถ้าตกลงไปนี่ ไม่ต้องเรียกพี่ ปตต มาเก็บ ก็อาเมนกันตรงนั้นเลย เพราะมันสูงมากจนไม่สามารถไปยืนตรงนั้นนานๆได้

ถ้ามาช่วงเช้าน่าจะสวยกว่านี้เพราะหมอกมันคงลงเต็มที่เสมอกับลานหินตรงนี้ 

 

ขากลับก็เจอแต่ดอกไม้ป่าสีสวยๆทั้งนั้น ไม่ค่อยรู้หรอกว่าเป็นดอกอะไรบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเป็นดอกเล็กๆ สีออกม่วง ขาว ชมพู เหลือง พวกดอกหญ้าก็เยอะ ถ้ามาช่วงหน้าฝน คงสวยกว่านี้ เพราะดูเหมือนช่วงที่ไปอากาศแห้งและเย็น หญ้าเลยแห้งกรอบซะเป็นส่วนใหญ่ แต่ดอกไม้ต้นไม้ก็มีให้เห็นเยอะระหว่างเส้นทางเดิน

 

 

ปิดท้ายด้วย ดอกคอสโม ละกัน ไว้คราวหน้า ถ้าได้ไปเที่ยวไหนจะมาเล่าสู่กันฟังนะ